سوز نگاه كسي را خواهانم

                                     كه شقايق را بسوزاند

و من نيز آتش گيرم

                               و اين بار هواي تازه ي صورتت

مرا در ميان گرفت،

                   بار غم افزون شد

                                        تنها بي تو، براي خود گريانم .

نه از خاكم ، نه از بادم                              اگر خوشحال،اگر غمگين

نه در بندم ، نه آزادم                                 چه فرقي داره تنهايي

نه آن ليلاترين مجنون                                

نه شيرينم ، نه فرهادم                                تو نيستي قصه ي دردم

                                                                سياهم،ساكتم،سردم

نه از آتش ، نه از سنگم                               اسير خاكم و خسته

نه از رومم ، نه از زنگم                              اگر سبزم،اگر زردم

فقط مثل تو غمگينم                                   

فقط مثل تو دلتنگم                                    اگر آبي تر از آبم

                                                                 اگر همزاد مهتابم

چه غمگينم چه تنهايم                               بدون تو چه بي رنگم

نه پنهانم ، نه پيدايم                                 بدون تو چه بي تابم

نه آرامي به شب دارم

نه آميدي به فردايم                                     بيا از ((من)) جدايم كن  

                                                                 صدايم كن،صدايم كن

چه اميدي ، چه فردايي                             دلم از دست ((من)) خونه

چه پنهاني ، چه پيدايي                              بيا از ((من)) رهايم كن